Bazen en güzel hikâyeniz hiç ummadığınız bir anda bitiverir. Sonsuza dek süreceğini sanırsınız oysa. Gözlerinizi açtığınızda her şey birden eski yapay çirkinliğinde yaşanmaya devam ediyordur. Hâlbuki gözleriniz kapalıyken hafif sarhoş bir haldeyken duyduğunuz baş dönmesiyle birlikte dizlerinizin titrediğini hissediyordunuz. Gözlerinizi açtığınız anda bu baş dönmesi de bitiyor dizlerinizdeki hafiflikte. Ardından bir dünya ağırlığındaki yükü omuzlarınızda hissediyorsunuz ve kalbinizdeki büyük boşluğu. Tekrar gözünü kapamak ne işe yarıyor ki. Tıpkı çok güzel bir rüyadan uyandıktan sonra tekrar gözlerini kapayıp kaldığınız yerden devam edememek gibi. Yani sonrası hep hüsran.
Hep hayal kırıklığı oturup ağlamak bile istemiyorsunuz. Konuşup insanlara anlatmak istemiyorsunuz. Her şey bitmiş olsa bile bu hikâyenin sizin sayfalarınızda yazıyor olmasının gururunu yaşıyorsunuz belki. Bencilce kimseyle paylaşmak istemiyorsunuz da. Geriye dönüp bu hikâyenin kahramanlarını bile istemiyorsunuz yanınızda yeni bir hikâyeye ise hiç gerek yok.
Hayata bir yanınız eksik bakıyorsunuz yarım yaşıyorsunuz her dakikayı. Ama işin ilginç tarafı yaşıyorsunuz. Öylesine de olsa yaşıyorsunuz kendinizle anlamsız duygularınızla herhangi bir suratla başka bir maskeyle yaşıyorsunuz.
Sizi görenler farkı hemen anlıyorlar; Ne olmuş olabilir ki? Bir insan bir günde nasıl bu hale gelmiş ki? Neden bişey anlatmıyor? Neden gözleri hep uzaklara bakıyor? Ya da kimi bekliyor olabilir? Böyle bir yerde bekleyerek nasıl umudunu kaybetmiyor?
Çevrenizde dönen milyon tane soruyu duymuyorsunuz bile. Cevapsız sorularla ne yapabilirsiniz? Anlatırsanız hikâyenin sihiri bozulmaz mı? Anlatacak bir cümlede bulamazsınız zaten. Onu suçlamak değildir niyetiniz hikâyede son noktayı koymak ona ait olsa bile. Kimse ona kızmasın sizi bu hale getirmeyi belki o da istemezdi…
Artık yalnız senin için
Üzülüyorum
Bitti
Zor oldu ama
Bitti .
" bitti " Zor oldu ama " bitti "
Artik inanmaya gücüm kalmadığı için bitti.
Ne olursa olsun her defasında peşinden geldiğim için bitti.
İncittiğin yerler geçmedi diye bitti.
Her susuşun bir öncekinden daha ağır oldu diye bitti.
Kendime saygım kalmadığından bitti.
Askta gurur olmaz ama sevgide gurursuz olmaz diye bitti.
Kendime Günaydın diyebilmem için bitti.
Adice bitmesine hep izin verdin diye bitti.
Hayalperest birine asık olmaktan yorulduğum için bitti.
Yapılanları görmediğin için bitti.
Bir kez olsun gönlümü almadığın için bitti.
Daha doğru bir karar olmadığı için bitti.
Senden vazgeçemem sandığın için bitti.
Uğruna gösterdiğim Sabri anlamadığın için bitti.
Her defasında ya susup ya kestirip attığın için bitti.
O kocaman sevginin yerini başka şeyler almaya başladığı için bitti.
Sevginin sadece dilinde olduğunu anladığım için bitti.
Senin uğruna babamı üzmemem gerektiğini anladığım için bitti.
Benim erkek senin kız olduğunu unuttuğun için bitti.
Senden daha sevgi dolu olduğumu anladığım için bitti.
Zerre değişmeyeceğin için bitti.
Seviyorum dediğin sevdiğinin uğruna hiçbir şey yapamayacağını gördüğüm için bitti.
Artik sana güvenim kalmadığı için bitti.
Ne kadar çok sebebim varmış " bitmesi " için
Oysa Alabildiğim daha doğru bir karar yok
Ama artik senin için üzülüyorum
Her şeyi yaşayan benmişim
Sen bana katlanmak zorunda kalmışsın
Belki de yasayanda yaşatanda bendim
Ben simdi
Artik daha temkinliyim
Kimseyi gözümü karartıp da sevmem bundan sonra
Hayatimi onun üstüne kurmam
Bana öğrettiklerinde var, bak
Ama beni ne hale getirdin bakmaya yüzün olmaz senin bilirim. Gözyaşlarının hesabini sen nasıl vereceksin?
Sen kendini günün birinde affedebilecek misin ki
Ben seni bundan sonra affedebileyim?
“Yalancısın” sen adını yalancı koydum bırak öyle kalsın..
Onca zaman,
Onca çaba,
Onca sabır,
Onca şafak,
Onca söz,
Onca an,
Onca anı,
Bak simdi “yok “
Ne kadar güçlüyüm?
Ne kadarda cesurum değil mi?
Bazen olmuyor,
Ne yaparsan yap olmuyor
"istifamı verdim ben !"
Artik kabul etmende bir etmemende
Artik seni hayatımda istemiyorum
Beni Kaybettin (!)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder